Oud-Voetballer Perez:

“Zodra het fluitje gaat, is het weer ieder voor zich.

De afgelopen jaren heb ik de voetbalwereld wel zien veranderen. Het is snel, hard en egoïstischer geworden. Jonge voetballers zijn steeds meer met zichzelf bezig”.

Wie twee ballen recht vooruit trapt, is op sociale media een ster.

Het gebruik van social media stimuleert de aanmaak van dopamine in de hersenen. Het ‘korte-termijn’ geluksgevoel.

(Jonge) spelers worstelen met gebrek aan zelfvertrouwen. Onzekerheid. Stress. Druk.

Begrijpelijk en te verwachten in een prestatiegerichte omgeving. Maar het antwoord erop is soms niet te volgen.

Voor de duidelijkheid; niet zozeer van de (jonge ) spelers, maar van hun omgeving.

Spelers zoeken hun heil in Social Media voor bevestiging, troost en zelfvertrouwen. Die gelegenheid wordt ze geboden door begeleiding en uiteindelijk als eindverantwoordelijken, de clubs.

Clubleiders klagen over een gebrek aan geduld, grote ego’s en summier incasseringsvermogen van spelers.

Wat is de visie van de clubs op dit fenomeen? Hoe balanceren ze technologische ontwikkeling met het bouwen aan sterke persoonlijkheden?

Hoe kijken de clubs aan tegen het ontwikkelen van mensen in het huidige technologische tijdperk?

En hoe uit zich dat in gedrag en omgangsvormen?